گیبون هاینان با نام علمی Nomascus hainanus کمیابترین میمون روی زمین است؛ جمعیتی که روزی به زیر ۱۰ فرد سقوط کرده بود و حالا با کمک فناوری پایش، به ۳۷ فرد رسیده. این قصه فقط یک خبر محیطزیستی نیست؛ نمایشی واقعی از توان دوربینهای هوشمند امروزی است.

در جزیره هاینان چین، منطقه حفاظتشده ملی باوانگلینگ (Bawangling) میزبان کمیابترین میمون جهان است: گیبون هاینان با نام علمی Nomascus hainanus. این گونه در فهرست قرمز اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت (IUCN) در وضعیت «در معرض انقراض شدید» قرار دارد. جمعیت آن در دهه ۱۹۸۰ به کمتر از ۱۰ فرد رسیده بود و امروز پس از سالها تلاش حفاظتی، به ۳۷ فرد در ۵ جمعیت مجزا رسیده است.
کارشناسان ما بر اساس متراژ، تعداد نقاط و بودجه شما بهترین ترکیب دوربین، دستگاه ضبط و تجهیزات را پیشنهاد میدهند.
مشاهده محصولاتحفاظت از گونهای که تمام جمعیت جهانیاش در یک جنگل خلاصه میشود، کار سادهای نیست. داهوا از سال ۲۰۲۱ وارد این پروژه شد تا با فناوری ویدیوی هوشمند، پایش این حیوان را برای تیم حفاظت راحتتر کند. قصه این همکاری، علاوه بر جنبه محیطزیستی، نمایش جالبی از توان واقعی دوربینهای هوشمند امروزی است؛ همان توان که در فروشگاهها و کارخانهها هم به کار میآید.
گیبون هاینان تمام عمر را روی درخت میگذراند و در جنگل انبوه استوایی به سختی دیده میشود. این حیوان نسبت به حضور انسان بسیار حساس است و با نزدیکشدن پاگذاران فرار میکند. کارکنان پایش برای دنبالکردن گروههای گیبون مجبور بودند ساعتها در جنگل حرکت کنند؛ کاری که نهفقط فرسوده، بلکه در باران و طوفان خطرناک بود.
یکی از پاگذاران به نام آقای ژانگ تجربه جالبی دارد: سالها طول کشید تا گیبونها به حضور او عادت کنند. او میگوید در آغاز، حیوانها با دیدنش میگریختند، اما بعد از سالها مراوده روزانه، حتی به او نزدیک میشدند. مشکل این بود که سرعت حرکت گیبون در بیشتر مواقع از چشم انسان تندتر است و دنبالکردنش با چشم غیرمسلح تقریباً به بنبست میرسد.
راهحل، چشمهای تازهای بود که هیچوقت خسته نمیشوند: دوربینهای هوشمند که در نقاط کلیدی جنگل نصب شدند و میتوانند گیبون را شناسایی و از او تصویر بگیرند، بدون اینکه حضور انسانی حیوان را آزار دهد. پشت این چشمها، یک مغز هوشمند هم هست.
داهوا یک الگوریتم تشخیص حرکت با حساسیت بالا را در این دوربینها تعبیه کرده که با پلتفرم هوش مصنوعی این شرکت به شکل مداوم آموزش میبیند. مدل، بر اساس رنگ مو، الگوی حرکت و عادتهای گیبون، این حیوان را حتی هنگام حرکت تند شناسایی و تصاویرش را ثبت میکند. خروجی این سیستم برای پژوهشگران طلاست: مبنای علمی برای مطالعه جمعیت، سن، جنسیت، روند رشد و تغییرات زیستگاه گیبونها.
آقای ژانگ حالا میگوید لنز دوربین مشکل اصلی را حل کرده: حیوانی که هم در درختها به سختی دیده میشد و هم از انسان میگریخت، حالا با وضوح روی ویدیو دیده میشود، در حالی که هیچکس به آن نزدیک نشده است.
پروژه گیبون بخشی از یک الگوی گستردهتر است. چند نمونه دیگر از استفاده این فناوری در حفاظت حیات وحش:
درس این پروژهها برای صنعت نظارت این است: وقتی یک الگوریتم میتواند گیبون را در جنگل انبوه از بقیه حیوانات تشخیص دهد، تشخیص انسان و خودرو در حیاط شما برایش ساده است.
شاید بپرسید حفاظت از گیبون چه ربطی به خرید دوربین برای مغازه یا کارخانه دارد. ربط مستقیم است. سه قابلیتی که در این پروژه به چشم میآید، همانهایی است که در محصولات تجاری هم به کار میآید:
به عبارت دیگر، پروژههای حیات وحش، آزمایشگاه میدانی سختی برای فناوریهایی هستند که بعد وارد فروشگاه میشوند. جنگل استوایی با رطوبت، باران و سوژه سریع، از هر پارکینگی سختتر است.
مثل هر خبر ESG، این پروژه هم برای برند تصویر میسازد و نباید این جنبه را نادیده گرفت. اما دو واقعیت قابل بررسی آن را از شعار جدا میکند: اول، وضعیت گیبون هاینان و رشد جمعیت آن از منابع مستقل مثل IUCN قابل استعلام است. دوم، خود فناوری مورد استفاده در این پروژهها روی کاتالوگ تجاری برند موجود است و هر خریداری میتواند ادعای فنی را در کاربرد واقعی امتحان کند. پروژهای که هر دو طرفش قابل راستیآزمایی باشد، بیش از یک خبر خوشایند است.
